De vlam genaamd Zelfliefde

Zelfliefde is als een kaarsje dat in je brandt. Overdag straalt je gezicht van de warme zonnestralen. Het kaarsje? Dat zal wel branden. Ook al maak je momenten mee waar je zonder zuurstof lijkt, het vlammetje zal nog wel wakkeren. Het is pas ’s avonds dat je ziet dat de lont uitgedoofd is. De zorgeloze zon is weg en de bange nachten duren lang. Je steekt wanhopig het kaarsje opnieuw aan, maar de vlam ontsteekt niet. De duisternis blijft duister. Er is nochtans zoveel kaarsvet, zoveel om van te houden. Toch is er geen vlam. Overdag is hetzelfde niet meer. De schaduw maakt je bang want dan word je er weer aan herinnerd dat je kaarsje niet schijnt. Je ontwijkt de schaduw koste wat het kost. Zelfs al vermijd je de schaduw, hopende dat de vlam vanzelf wel terug komt. Je afgekoelde kaars komt langzaam maar zeker ook in het zonlicht door je gedachten. Je beseft niet meer dat er nog zoveel kaarsvet is, nog zoveel om van te houden. En zelfhaat? Dat is nog een erger beestje want dat vreet je kaarsvet beetje voor beetje op, tot je met een lege kaarsenhouder overblijft.

Zelfliefde is als een kaarsje dat brandt. Zal mijn kaarsje ooit nog branden? Uiteraard. Momenteel tast ik gewoon nog in de duisternis op zoek naar een aansteker. Het kan ook zijn dat ik een lucifer nodig heb, of misschien moet ik wat benzine gebruiken. Zolang het maar brandt.

Wat doen jullie om jullie kaarsje weer aan te wakkeren?


15 reacties op β€˜De vlam genaamd Zelfliefde’

    1. Concreet: ik zit hier ook maar wat te lummelen vandaag. Een mand vol strijk lacht me toe. Ik begin er straks aan en gaandeweg zal ik weer ontdekken dat strijken best leuk is. Ik strijk de plooien glad. Daar hou ik van. Een mooie taak om de dag mee te beginnen en verder op te borduren.

      Liked by 2 people

      1. Oeioei… ik dacht het al. Liefst geen hemden of allerlei frullen. Ik ben goed in platte stukken: slopen en keukenhanddoeken. Lakens zijn te groot.
        Zonnige avondgroet!

        Liked by 2 people

  1. Iedereen kan rust vinden zelfs als men huishoudelijke taken moet verrichten. Dan kan men gaan nadenken en tot jezelf komen dat een taak volbrengen nuttig is voor lichaam en geest. Net als strijken wat hier al aangehaald is kan je rust geven als je het nut ervan inziet.

    Op een dag voldoende momenten voor me zelf nemen.

    Aum Shanthi

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s