U vraagt wij draaien, deel 2: Mist!

In een vorig blogbericht ‘Na een maand in de blogwereld‘, vroeg ik wat mijn lezers graag eens wilde lezen. Een van de personal blogs die ik volg Melanie – My Journey (check zeker haar site, echt altijd leuke blogs!), stelde een personal blog voor. Bij deze: een erg persoonlijke blog van mij! Hier komt ie! 

sound-the-bugle-now
Bron

Mist, in het Duits betekent het zoveel als shit. Maar ook in het Nederlands bevalt het woord me niet. Ik heb niet graag mist op mijn weg. Ik wil helderheid en duidelijkheid. Ik stel het me altijd erg visueel voor als een pad dat ik bewandel, maar er is mist. Daardoor zie ik het einde van het pad niet. Ik weet niet wat er zal komen en dat haat ik. Ik wil weten waar ik naartoe ga.

Bovenop het feit dat er momenteel dikke mist op mijn pad ligt, komt er nog eens bij dat het pad vol spijkers ligt. Ik ben aan het pad begonnen toen iedereen het me afraadde. Maar dat negatieve advies hield me niet tegen om toch aan een studierichting te beginnen die me naar mijn droomjob zou leiden. Naïeve koppigheid of onbreekbare vechtlust? Ik weet niet welk van de twee het is.

Ondertussen merk ik waarom het me werd afgeraden. Zelfs de mensen die een erg positief advies voor de richting kregen willen afhaken. Ook ik begin te twijfelen of ik nog wil zin heb om door te gaan. Er lijken enkel meer spijkers te liggen. Mijn voeten zijn al doorbloed. Waar is mijn vechtlust die ik had om eraan te beginnen? Ver zoek.

Ergens in mij weet ik dat ik dit nog steeds wil, maar tegen welke prijs? En hoe blijf ik mezelf motiveren als ik niet eens weet of mijn droomjob nog wel mijn droomjob is? Het is allesbehalve een aantrekkelijk beroep. ‘Komt wel goed,’ is de peptalk die ik het vaakst krijg, maar ik geloof er niet echt meer in. Ik wil erin geloven. Maar ik weet niet hoeveel mijn voeten nog kunnen verdragen.

Gelukkig heb ik genoeg mensen om me heen die me steunen. Ik kan mijn hart luchten. Dat is belangrijk. Overigens ben ik niet van plan om van weg te veranderen. Ergens weet ik dat ik dit wil doen. Ik weet het gewoon. Ik wil gewoon mijn vechtlust terug.

Een lied dat perfect beschrijft hoe ik me voel? Sound the Bugle – Bryan Adams, filmmuziek van Spirit the Stallion of the Cimarron. Het is het lied waarin Spirit in de trein vervoerd wordt en zich realiseert dat vechten niet zoveel zin meer heeft. Totdat hij plots zijn motivatie terugkomt wanneer hij weer aan zijn thuis denkt. Hopelijk komt dat laatste ook nog bij mij.

Wat krijgt jullie weer gemotiveerd na een dipje?

Groetjes

Victoria

 

Advertenties

17 thoughts on “U vraagt wij draaien, deel 2: Mist!

  1. Heel leuk geschreven. Ook met die beeldspraak. Wat jou studies betreft is het normaal dat je weel eens twijfelt of iets wel echt je droomjob is, maar zolang je gelooft dat ze het zal zijn, zal ze je gelukkig maken als je ze haalt. Denk dus af en toe aan de winst die je er zal uit halen in plaats van de kosten die je er nu in steekt. Studeren doe je enkele jaren, maar werken is voor de rest van je leven. En als je iets doet wat je graag doet moet je nooit van je leven werken 😉 Heel veel succes!

    Liked by 1 persoon

  2. Je vlammetje moet weer gaan branden.. de reden waarom je bent begonnen aan deze studie is je vlam! Iedereen die studeert heeft altijd wel zo’n periode, dan ben je gewoon moe van alles en klaar ermee! …maar je weet in je hart heel goed dat je doorzet omdat je dit echt wilt. Even door de zure appel heen bijten en dan zie je wel waar jouw schip strandt. Mist kom je helaas altijd tegen 😉😘😘

    Liked by 1 persoon

  3. Ach Victoria, ik weet ook niet of de droomjob bestaat. Er zijn zoveel jobs die me leuk lijken. Nog steeds…
    Als ik een dipje heb, dan herinner ik mijzelf eraan dat het weer overgaat. Een dipje is tijdelijk. Het komt weer goed. Even doorgaan, maar op een rustiger tempo. Niet vergeten jezelf af en toe te kietelen of te belonen met kleine dingen… een warm bad, een verwenkoffie… ik zeg maar wat… ik weet niet wat jou gelukkig maakt. Maar het is wel belangrijk dicht bij jezelf te blijven en te doen wat jou gelukkig maakt. Lieve groet.

    Liked by 1 persoon

  4. Ik denk dat veel mensen wel eens een dip hebben tijdens hun studies. Zelf heb ik dat precies halverwege de 5 jaar meegemaakt. Maar het ging gelukkig voorbij. Ik hoop voor jou hetzelfde! Wat de job betreft, ik hoop voor jou dat het een droomjob blijkt te zijn, want ik dacht ook dat mijn huidige job ideaal zou zijn en de realiteit is anders. Ik wil niet pessimistisch klinken, maar ik denk dat weinig mensen hun ideale job vinden.

    Liked by 1 persoon

    1. Ik heb wel vaker dipjes, nu was het wel intens! Misschien idealiseer ik mijn droomjob wel, het is geen aantrekkelijk beroep, toch lijkt de inhoud me wel interessant. Ondertussen houd ik ook al andere opties open! 🙂 Alleszins al bedankt voor je eerlijkheid! Dat apprecieer ik wel! 😀

      Liked by 1 persoon

  5. Kan niet anders zeggen dan volg je hart. Vind je dit werk nog steeds het allerleukste? Doen dan en die dalen voor lief nemen. Denk je nu of jaren later: toch maar niet? Switchen dan. Heb ik ook gedaan na 15 jaar en ik word er zo gelukkig van. Toi, toi, toi.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s